Polinezja Francuska – zbiorowość zamorska Francji obejmująca 5 archipelagów i ponad 150 wysp na Oceanie Spokojnym, we wschodniej części Polinezji. Łączna powierzchnia wysp to 3521 km², a ludność - 245,5 tys. mieszk. (2002). Stolicą tego terytorium jest Papeete (26,2 tys., 2002) na wyspie Tahiti. Językiem urzędowym jest język francuski.
Polinezja Francuska podzielona jest na pięć podjednostek, obejmujących główne archipelagi:
Największą i najbardziej znaną pojedynczą wyspą jest Tahiti w archipelagu Wysp Na Wietrze. Inne [atol]]e, wyspy, grupy wysp należące do Polinezji Francuskiej to m.in.: Bora-Bora, Huahine, Maiao, Markizy, Maupiti, Mehetia, Moorea, Raiatea, Tahaa, Tetiaroa, Tuamotu, Tubuai i Tupai.
Z Polinezji Francuskiej jest również administrowana wyspa Clipperton, która jednak pozostaje osobną posiadłością Francji.
edytuj Warunki naturalne
Wyspy pochodzenia wulkanicznego i koralowego. Klimat zależnie od szerokości geograficznej zwrotnikowy bądź podzwrotnikowy wilgotny.
Głównym zajęciem ludności jest rolnictwo i rybołówstwo. Uprawia się: kawę, palmę kokosową, trzcinę cukrową, wanilię, owoce cytrusowe. Na wyspie Makatea eksploatacja fosforytów.
|