Pieśń (gatunek literacki).html |
| | | ca | | | de | | | en | | | es | | | fr | | | it | | | nl | | | no | | | pl | | | pt | | | ru | | | ro | | | fi | | | sv | | | tr | | | vo | | |
| |  |
Pieśń – to gatunek literacki poezji lirycznej, o genezie związanej z obrzędami i muzyką (pieśni ludowe, pieśni średniowieczne), od której stopniowo się uwolnił, stając się samodzielną formą wyrazu.
Pieśń to utwór liryczny podzielony na strofy, zwykle o tematyce poważnej.
Nowożytny kształt pieśni jako wiersza wywodzi się z utworów Horacego i Ód greckich. U Horacego stała się samodzielną formą literacką.
W średniowiecznej literaturze, pieśni były epickimi utworami narracyjnymi o tematyce historycznej, np. Pieśń o Rolandzie będąca lekturą szkolną.
Przykładem polskiej pieśni może być: Pieśń IX (księgi wtóre), Pieśń V - o spustoszeniu Podola lub Pieśń II Jana Kochanowskiego.
edytuj Podział pieśni ze względu na tematykę
- pieśni religijne (psalmy)
- biesiadne
- filozoficzne
- okolicznościowe
- patriotyczne
- państwowe
- wojenne
- miłosne
- związane z pracą, np. pasterskie
- chwalebne
edytuj Cechy pieśni
- uproszczona budowa
- układ stroficzny
- częste refreny
- paralelizmy
- rytmizacja
