|
|||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||
Owidiusz, Publius Ovidius Naso (43 p.n.e.-17 lub 18 n.e.), jeden z największych elegików rzymskich, najbardziej utalentowany poeta epoki Augusta, należący do młodszego pokolenia twórców augustowskich. Syn bogatego ekwity z Sulmony (środkowa Italia). Zrezygnował z kariery urzędniczej i poświęcił się pisarstwu. Już w 16 p.n.e. sławny jako autor poezji miłosnych (Amores - Pieśni miłosne, wydanie polskie 1955) oraz tragedii Medea (nie zachowanej). Niedługo potem wydał Heroidy, zbiór fikcyjnych listów miłosnych mitycznych bohaterek, oraz poemat De medicamine faciei feminae (O kosmetyce twarzy kobiecej, wydanie polskie 1927). Ok. 2 n.e. ukazała się Ars amandi (Sztuka kochania, wydanie polskie 1928) w 3 księgach, frywolny podręcznik miłości i flirtu, oraz Remedia amoris (Lekarstwa na miłość - wydanie polskie 1922). W tym samym czasie rozpoczął pracę nad zbiorem elegii ajtiologicznych Fasti (poetycki komentarz w 6 księgach do kalendarza rzymskiego) i Metamorfozami w 15 księgach (Przemiany - wydanie polskie 1826), zbiorem mitów trojańskich, greckich i italo-rzymskich o przemianach znanych postaci w zwierzęta, rośliny i ciała niebieskie. Utwór ujęty w heksametry rozpoczynał się od apoteozy Juliusza Cezara. edytuj Lista utworów Owidiusza
Poza tym napisał wiele utworów, które nie zachowały się do naszych czasów, m.in. tragedię Medea. edytuj Zobacz też
edytuj Linki zewnętrzne
|
| All Right Reserved © 2007, Designed by Stylish Blog. |