Oda Dytrykówna.html



Oda Dytrykówna (ur. zap. ok. 955/960, zm. 1023) – córka Dytryka, margrabiego Marchii Północnej, druga żona księcia Polski Mieszka I.

Wychowywała się w klasztorze w Kalbe nad rzeką Milde na północ od Magdeburga. Mimo iż władze duchowne nie wyraziły zgody na jej odejście z klasztoru, została wybrana na żonę dla Mieszka I. W latach 978-980, prawdopodobnie w 979 lub 980 roku, została żoną księcia Polski. Urodziła mu trzech synów: Mieszka, Świętopełka oraz Lamberta. Przypuszcza się, że starała się pozbawić swojego pasierba, Bolesława Chrobrego, sukcesji do tronu. Pod jej wpływem został sporządzony akt darowizny kraju papieżowi Janowi XV – Dagome iudex. Walka o tron po śmierci Mieszka I w 992 trwała przypuszczalnie kilka tygodni. Istnieje jednak hipoteza, że zakończyła się dopiero w 995 roku. Oda wraz ze swoimi synami została wygnana z Polski. Po powrocie do Niemiec wstąpiła do klasztoru w Quedlinburgu. Zmarła w 1023.

W literaturze pięknej przedstawili ją nieprzychylnie m.in. Karol Bunsch i Antoni Gołubiew. Historycy mają raczej złe zdanie o jej osobie, chociaż w czasach PRL-u była ona przesadnie atakowana, pomijano jej zasługi kulturalne (fundacja pierwszych kamiennych kościołów w Wielkopolsce).