Andrzej Zimniak.html |
| | | ca | | | de | | | en | | | es | | | fr | | | it | | | nl | | | no | | | pl | | | pt | | | ru | | | ro | | | fi | | | sv | | | tr | | | vo | | |
| |  |
Andrzej Zimniak (urodzony w Warszawie 3 października 1946 r.) to polski pisarz science fiction. Ukończył Politechnikę Warszawską, uzyskał tytuł doktora w dziedzinie chemii. Debiutował w 1980 opowiadaniem Pojedynek opublikowanym w tygodniku studenckim Politechnik. Jest członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich i pomysłodawcą Nagrody Literackiej im. Jerzego Żuławskiego.
edytuj Bibliografia
Dotychczas wydał 10 książek (8 zbiorów opowiadań i 2 powieści):
- Szlaki istnienia (Nasza Księgarnia, 1984, debiut książkowy, 13 opowiadań)
- Homo determinatus (Wydawnictwo Poznańskie, 1986, 5 opowiadań)
- Opus na trzy pociski (Iskry, 1988, 7 opowiadań)
- Spotkanie z wiecznością (Nasza Księgarnia, 1989, 6 opowiadań)
- Marcjanna i aniołowie (Wydawnictwo Poznańskie, 1989, powieść)
- Samotny myśliwy (Alfa, 1994, 19 opowiadań)
- Klatka pełna aniołów (Prószyński i S-ka, 1999, 8 opowiadań o Enklu)
- Łowcy meteorów (Sorus, 2000, 6 opowiadań)
- Śmierć ma zapach szkarłatu (Fabryka Słów, 2003, 12 opowiadań)
- Biały rój (Wydawnictwo Literackie, 2007, powieść)
- Jak NIE zginie ludzkość. Prognozy naukowca i wizjonera. (Solaris, 2008)
Opowiadania jego autorstwa znalazły się także w kilkunastu antologiach.
edytuj Źródła
- Andrzej Niewiadowski, Antoni Smuszkiewicz, Leksykon polskiej literatury fantastycznonaukowej, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 1990, ISBN 83-210-0892-5
- Polska Biblioteka Literacka