|
|||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||
Żmudź (łac. Samogitia, żmudz. Žemaitėjė, lit. Žemaitija) - jeden z pięciu regionów etnograficznych współczesnej Litwy, a także historyczna nazwa Dolnej Litwy. Dawna jednostka podziału terytorialnego (starostwo równoważne województwu) Rzeczypospolitej Obojga Narodów, jako Księstwo Żmudzkie należące do Wielkiego Księstwa Litewskiego. Od 1918 r. część Litwy. Pod względem geograficznym tworzy Pojezierze Żmudzkie (zwane także Wysoczyzną Żmudzką) o charakterze morenowym, do 230 m wysokości n.p.m., w zachodniej części Litwy. Ziemie równinne, średnio urodzajne. Od XIII wieku najeżdżana przez Krzyżaków i kawalerów mieczowych. W roku 1398 książę Witold odstąpił ją pokojem na wyspie Salin Krzyżakom. W 1411 r. zwrócona Jagielle, a w 1413 r. włączona do Litwy jako starostwo z zachowaniem pewnych przywilejów. W tymże roku ochrzczona. W 1417 powstała diecezja żmudzka ze stolicą w Miednikach. Władcy Polski do 1795 zachowali tytuł książąt żmudzkich (łac. duces Samogitiae). Wielki książę edytuj Zobacz też
edytuj Linki zewnętrzne
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||
| All Right Reserved © 2007, Designed by Stylish Blog. |